Mes meje dhe teje janë dy botë të ndryshme
ajo e burririsë në të cilën jetoj unë dhe
ajo e ligështisë në të cilën ti ripëtrin brezin
që asnjëher të ligën se lë pas dore.
Mes meje dhe teje janë dy vizione të ndryshme
unë e dua lirine dhe nuk duroj roberinë
ndërsa ti, vrastar e gjakpirës
me atë natyrën e cmendur tënden që jeton.
Mes neve ka patur gjithmonë sherr
sepse askund në asnjë mënyrë nuk përputhemi,
tradita, kultura, gjuha dhe kombi na dallojnë
edhe pse në histori jemi bashk, aty jemi përher armiq.
Sa do të doja të mos mendoja për të kaluarën
të cilën e kam të hidhur nga hilet e tua
që mua më mësuan, te dua veten më shumë
tokën time ta nderoj e ta mbrojë prej teje.
Do të ishte mirë të eklipsoheshe njëher
për të gjithë fqinjët je mizor, tiran i zi
Unë kam një komb që është i kalitur në mbrojtje
Ti je një komb pa emër që le dogme nëpër kohë.
Mes neve ka shumë ndryshime
ndoshta shumë miliona gjëra që na dallojnë
për të thënë më mirë dhe më troq,
Unë jamë njeri kurse ti vetëm përngjet si i tillë!
Arbër Ibrahimi