Ti që më mësove të besojë
në këtë botë egoiste
me plotë dëshprim.
Ti që më largove nga kujtimet tua
dhe asnjëhere nuk më dëgjon
se ishim miq.
Ti që nuk kupton brengën e zemrës sime
asnjëhere në jetë.
Ti që kujdesësh për zemrën time të thyerë,
dhe që herë pas here mundohesh ta bëshë një.
Jo, Jo !!!
Ka kaluar koha e lajkatarisë,
ka kaluar koha e marrëzisë.
Tani jetojmë në një botë të shfrenuar,
në një botë plotë ankth,
plot sketerrë e vuajtje ne shpirt.
Sokol Demaku